Logo Parochie

 

R.-K. Parochie
HH. Paulus en Ludger

Verbonden in Christus

FacebookTwitterGoogle Bookmarks

 

 


Het is de week van de aanslag in Utrecht, van de verkiezingswinst van Thierry Baudet, van een weer uitgestelde Brexit en een milieuramp in Oost-Afrika. Het is ook de week waarin de lente, na de valse start in februari, echt lijkt te gaan beginnen. Het is net alsof de wederopstanding van de natuur de sombere geluiden over het klimaat en het wereldgebeuren tegenspreekt.
De afgelopen maanden klinken er vaak geluiden over de dreiging die op de loer ligt en een einde zou maken aan onze westerse cultuur, aan een leefbare wereld, aan onze royale levensstijl. De scheppingsorde zoals wij die kennen, is in verwarring geraakt, en er heerst overal chaos. Vaak valt daarbij de term ‘Apocalyps’. Het woord komt uit de Bijbel, en is de Griekse naam van het laatste boek, dat we ook kennen als de ‘Openbaring van Johannes’. Dit jaar wordt eruit gelezen op de zondagen tussen Pasen en Pinksteren in de liturgie. Het boek stamt uit het einde van de eerste eeuw, en is geschreven in een tijd dat de christenen werden vervolgd.

Een van hun leiders, Johannes, is verbannen naar het eiland Patmos. Daar heeft hij een droom, die hem openbaart, onthult, hoe de nabije toekomst eruit zal zien. Op het eiland kun je nog de grot bezoeken waar dat gebeurd zou zijn.
In beeldende taal beschrijft Johannes hoe de wereld ten prooi valt aan de macht van het kwaad. De Anti- christ en zijn handlangers lokken de mensen weg van de we van Christus, met halve waarheden en onmogelijke beloften. En veel mensen laten zich overhalen door deze zogenaamde redders, maar ze hebben niet in de gaten dat ze hun ondergang tegemoet gaan. De scheppingsorde van zon, maan en sterren valt uiteen. Maar na een felle strijd zijn het uiteindelijk de kracht van God en het Lam Gods die het kwaad weten te vernietigen. En een nieuwe stad van God daalt vanuit een nieuwe hemel neer op een nieuwe aarde.
De kerk van Johannes leefde in tijd waarin er meer redenen waren om bang te zijn dan nu. Ik heb de indruk, dat we nu vooral bang gemaakt worden, en meestal voor de verkeerde dreigingen, voor spoken. Volgens mij hebben we geen sterke leiders nodig, die ons de weg zullen wijzen naar een stralende toekomst. We hebben daar slechte ervaringen mee, in de vorige, maar ook in deze eeuw. We zien hen te vaak van hun voetstuk vallen, de sterren en kometen die even opvlammen en daarna verdampen.
Bovendien: de redders van onze tijd halen hun toekomstdroom uit het terug verlangen naar een ‘boreaal paradijs’, wat enge associaties oproept, een Arcadië of Gouden Tijd, die voor de meeste mensen loodzwaar was. Johannes ziet die toekomst veel nuchterder, zou je kunnen zeggen, als een stad, maar wel een leefbare, duurzame stad. De weg daarnaartoe is geen gemakkelijke. Maar het is wel een weg die voor iedereen bedoeld is, een weg gebaseerd om menselijke relaties en wederzijds respect. Het is ook geen ideale stad, in die zin, dat alles er volmaakt is. Maar als er iets misgaat, wordt het met geduld en compassie opgelost. Bij Jezus heet die nieuwe wereld: Rijk van God, of: Koninkrijk der hemelen. Op de akker van die wereld, van dat rijk, is ook onkruid te vinden, en niet alle zaadjes komen uit. Maar er is een uit zijn kluiten gewassen mosterdstruik, met ruimte, ook voor vreemde vogels, en bereidheid om elkaar te vergeven, om er te zijn voor elkaar, zoals God er is voor ons. Zoiets als die lentetuin, waarin Christus uit de dood is opgestaan, om onze angst voor spoken weg te nemen.
Pastor Jos Droste

Pastorale noodwacht
Parochie HH. Paulus en Ludger
06-190 17 292

Agenda

28 feb 2023
19:30
Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingkerk te Beltrum
Vasten vanuit Bijbels perspectief
 
21 mrt 2023
19:30
Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingkerk te Beltrum
Filmavond met Lion