Afdrukken

De commercie doet zéér vroeg in de tijd al haar best iets van Pasen te maken, maar het blijft bij paaseitjes, kransen, lammetjes en kuikentjes, bloemen en artikelen voor een fris paasontbijt.
Prachtig, maar ze maken van Pasen iets liefelijks en onschuldigs, terwijl Pasen absoluut niet onschuldig is. Pasen is voor ons christenen juist heel radicaal. Pasen is niet los te zien van het kruis. Maar dat is wellicht iets waar we niets mee kunnen. Zijn we niet geneigd om dat kruis te willen ontlopen?
Lijden, het kruis, het mag niet meer en hoe langer hoe meer willen we het verbannen uit het leven. Is het kruis in onze maatschappij niet een algemeen symbool van het eindpunt, teken van dood?
Het leven van Jezus leert ons dat het leven niet afgelopen is met de dood. Door de dood heen kom je tot het Nieuwe Leven. Ik schrijf het bewust met hoofdletters. Dood en leven, Goede Vrijdag en Pasen, kruis en verrijzenis zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Het Nieuwe Leven komt niet vanzelf, maar via de weg van het kruis. De weg van het kruis die Jezus gaat, dient zich niet plotsklaps aan, maar heeft alles te maken met zijn opdracht. Regelmatig heeft Jezus tegen zijn leerlingen gezegd dat wie Hem volgen wil het kruis moet opnemen (Lc. 9, 23). De leerlingen hadden het daar moeilijk mee. Eigenlijk wilden ze Jezus verhinderen om naar Jeruzalem te gaan. Toen hij verraden werd lieten ze Hem in de steek. En zelfs nadat er berichten doorkwamen dat Hij uit de dood was opgestaan, konden ze het aanvankelijk niet geloven. Toch waren ze met hun twijfel niet leerling-áf.
De Heer gaf het met hen niet op, want Hij gaat een andere weg met mensen dan mensen zelf op het eerste gezicht zouden bedenken. Juist door menselijke tegenslag, door lijden en dood, begint God iets nieuws.
Door het kruis. Niet door om het lijden en de dood heen te gaan, door het te ontlopen, maar juist dóór lijden en dood heen komt het Nieuwe Leven. Tot op vandaag is het voor veel mensen niet eenvoudig om zo te geloven in Pasen. Weet hebben van Pasen dat gaat nog, maar geloof dat ‘radicale Pasen’ maar eens: als je kind ongeneeslijk ziek is, als je langzaam maar zeker afscheid moet nemen van een geliefde, als je door corona je werk verliest, als je leeft met conflicten en spanningen. Moeilijkheden en vragen te over.
Ingrijpende gebeurtenissen moeten emotioneel verwerkt worden. Dat geldt ook voor het grote wonder van Pasen, waarbij Gods liefde sterker bleek dan lijden en dood. De verwarring, het verdriet en het onbegrip van de leerlingen moesten geleidelijk plaats maken voor nieuw inzicht, herwonnen vertrouwen en verdiept geloof. Het graf waarin Jezus was neergelegd was leeg. De dood is overwonnen. Dat geloof, die hoop is met Pinksteren bekrachtigd door de gave van de heilige Geest. Want alleen als wij opgewekt worden om verder te gaan met de Heer die tot ons spreekt in de Schriften en die zich laat kennen in het breken van het brood (Lc. 24, 13-35), krijgt Pasen een vervolg. Niet als iets liefelijks, maar als een realiteit: een nieuw begin, een begin van het Nieuwe Leven.
Pastoor H.A.M. de Jong