Berging begraafplaats Harreveld
- Details
- Harreveld
dit was in 2025 het thema van de feestelijke kermisviering in Zieuwent. De pastoraatgroep heeft in de ‘Kerkklok’ en in de digitale nieuwsbrief van 1 juli hierover een mooi verslag geplaatst. In de nieuwsbrief is ook een sfeerfoto toegevoegd.
Wil je deze traditionele opening van onze driedaagse kermis nog eens in vogelvlucht zien èn er wat muzikale fragmenten van horen, kijk dan hieronder. (N.B. klik op een foto om het beeld te vergroten.)
Je ziet o.a. het projectkoor met muzikanten inzingen bij de buren, Woonzorg Zieuwent, de Harmonie Zieuwent -Mariënvelde en natuurlijk, in vol ornaat, Schutterij Sint Sebastiaan met hun konings- en prinsenpaar.
Lied: Ik mag er zijn
Lied: Na vandaag
Wie o wie??? Elk jaar weer een grote vraag in Zieuwent: Wie valt dit jaar de eer te beurt om het Paasvuur aan te steken? Een grote menigte heeft zich verzameld rondom de ‘miete’. Dit jaar weer op het weiland aan de Zegendijk. De Harmonie speelt en er hangt een vrolijke sfeer. Dan worden de oren gespitst: Ja! De Schutterij en de ‘aansteker’ zijn in aantocht.
Traditiegetrouw wordt het vuur waarmee de ‘boesken’ worden aangestoken, opgehaald in de Werenfriduskerk. De vlam van de Paaskaars wordt doorgegeven via het Paas-vreugdevuur’.
Als de deur van de bus opengaat klinkt gejuich en een hartelijk applaus. Jan Nijenhuis (Meuen), een zeer bekende man in Zieuwent en omstreken, stapt uit! Dik verdiend Jan! Gefeliciteerd!
Meer lezen? Zie onze digitale nieuwsbrief van 1 mei.
We gaan op bezoek bij mevrouw Fiene Kolkman - Hulshof ‘Harmes’. We willen wat meer horen over haar herinneringen aan de oorlogstijd in Zieuwent en de bevrijding.
Fiene is geboren in juni 1933, komt uit een gezin van 12 en woonde op de oude boerderij van Hulshof ‘Woltas’ aan de Zieuwentseweg. Ze vertelt over mei 1940, toen een meisje van bijna 7 jaar:
“Ik ben katholiek opgevoed en de meimaand is van oudsher Mariamaand. In de kamer, die alleen bedoeld was voor bezoek, hadden we een Maria-altaartje gebouwd. Daar zetten mijn zusjes en ik altijd zelf geplukte bloemen bij. Op een dag waren we in de wei aan de overkant ook weer bloemen aan het plukken: pinksterbloemen, paardenbloemen en zo. Ineens hoorden we heel veel lawaai in de lucht, heel zwaar gebrom en kwamen er zware vliegtuigen over. Wij hadden zulke machines nog nooit gezien en bang dat we waren! We renden gauw naar huis. Onze moeder zei: “Het is oorlog.” Maar wat wisten wij als kinderen nu van oorlog… We voelden ons veilig, omdat iedereen bij elkaar was. Maar de onrust van de ouders was er wel. Daar merkten we later wel het een en ander van.
In Zieuwent zelf was het in de oorlog niet zo erg, er is niet gevochten. Maar er is wel razzia geweest en één iemand is tijdens de oorlog vermoord.” (Zijn naam vinden we terug op het monument in het Gedenkpark tegenover de Werenfriduskerk.) De kerk heeft de zorg voor zijn familie op zich genomen. Er was in die tijd immers nog geen steun vanuit de overheid.
Tijdens de oorlog waren er ook onderduikers in Zieuwent. Bij Fiene thuis kwamen ook mensen. Op een gegeven moment waren ze met 18 mensen thuis. In een oude bietenkuil werd met stro een schuilplaats gemaakt, een onderduikkuil. Een stormlamp zorgde voor licht. Met de onderduikers van toen, heeft de familie altijd contact gehouden.
Men was ook in die tijd heel vindingrijk: er was geen geld in de oorlog dus van niets maakte je iets. Ook speelgoed. Een dikke prop papier en een oude binnenband, in ringetjes geknipt, strak om de prop heen gewikkeld en je had een bal!
Twee oudere zussen van Fiene zaten op de huishoudschool en hadden daar ook naailes. Toen er in de buurt 2 vliegtuigen waren neergestort, vonden zij stof van de parachutes. Dat konden ze goed gebruiken om kleding van te maken.
De Duitsers waren heel brutaal en namen de lagere school in. Waar moesten de kinderen toen naar school? Er werd gekeken naar huizen waar grote ruimtes waren en Fiene weet nog goed, dat ze maar 2 dagen in de week naar school ging, bij ‘Grote Vos’. Andere klassen waren op de andere dagen van de week aan de beurt. Potlood en een schrift moesten ze zelf meebrengen. En in de winter, toen alle brandhout er aan ging, moest elk kind ook 2 ‘knuppeltjes hout’ meebrengen. Ze snapten niet goed waarom die Duitsers er waren. Als er bombardementen waren (op Emmerik en Kleef), moesten ze onder de banken kruipen.
De bevrijding was geweldig! Heel chaotisch! Totaal geen regel, iedereen deed maar wat. Veel lawaai en iedereen was uitgelaten, heel blij. De Canadezen en Engelsen kwamen en gaven de kinderen biscuitjes. De iets grotere kinderen kregen chocola.
Na de oorlog was er tekort aan van alles. Maar ook toen waren ze vindingrijk. Jurken en rokken die te kort waren, werden verlengd met stroken stof. De hoeden werden omgedraaid, ‘gekeerd’, een veer en nieuwe strik en het kon weer.
Na zo’n twee uurtjes aan de gastvrije keukentafel, zijn we heel wat wijzer geworden. En als we tot slot vragen, hoe Fiene denkt over ‘Herdenken’ zegt ze, dat dat heel belangrijk is. De mens is door alle tijden heen niks veranderd, maar herinneringen aan toen, aan WO II, moeten we blijven delen!
Dankuwel Fiene, dat u het ook met ons hebt gedeeld.
4 en 5 mei in Zieuwent 80 jaar na de bevrijding in foto's
Zaterdag 30 november 14:00 u. werden de kunstenaars verwelkomd en bedankt door Ceciel Hummelink en de uitslag werd bekend gemaakt door de voorzitter van de beheercommissie Henry Waalderbos .
Het werk dat in de kerk mag blijven is van Toon Waalderbos.
Het werk is een afdruk van de kerk en is gemaakt van witte albast.
Ook is er door de beheercommissie besloten nummer 2 en 3 te behouden in de kerk, dat zijn Martin Harbers met het werk ‘Dorpstraat ons dorp’ en het werk van Anne-Claire Heutinck met het werk ‘Lange tafel gesprekken’ (Het laatste avondmaal).
Het werk blijft tot in eeuwigheid in de kerk, zolang de kunstenaar en de beheercommissie dat willen…
Ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van de H. Werenfriduskerk is een tentoonstelling georganiseerd.
Het thema van de tentoonstelling is "Kunstwerken, om de mensen van tòen, die de kerk met eigen handen gemaakt hebben te eren, door de mensen van nù een kunstwerk te laten maken over de kerk. Van welk materiaal dan ook: het mag van steen of hout of een schilderij zijn. Abstract of modern zijn. Als het maar een nieuw werk is van 2024 over de Werenfriduskerk!".
Iedereen werd uitgenodigd om een kunstwerk in te leveren. Ook de kinderen van de St. Jozefschool waren uitgenodigd.
In de pauze van het concert op 26 oktober zijn de kunstwerken onthuld. 29 November is de laatste dag van de tentoonstelling, behalve voor de werken van de kinderen van de basisschool. Deze werken blijven tot het einde van de kerstvakantie hangen.
Hieronder de kunstwerken van de kinderen van basisschool St. Jozef.
Dit afgelopen weekend is 125-jarige Werenfridus ‘uitbundig’ in de schijnwerpers gezet. Een verjaardagsfeest waarvoor alle Zieuwentenaren uitgenodigd waren. Zaterdagavond een korenconcert en de officiële opening van de kunstexpositie; zondagochtend een feestelijke eucharistieviering met aansluitend een heerlijke en gezellige brunch in het Witte Paard.
Zoals een van de parochianen na de mis opmerkte: “Wat een prachtige viering in een schitterende entourage! Het koor: om stil van te worden en pastoor de Jong had echt iets te vertellen!”
Samen de schouders eronder, net als 125 jaar geleden gebeurde bij de bouw van deze ‘Kathedraal van de Achterhoek’. Zowel vóór als áchter de schermen is er maandenlang aan gewerkt. En ontzettend veel tijd en energie in gestoken.
Complimenten en dank aan àlle vrijwilligers, jong en oud, die op de een of andere manier hun bijdrage geleverd hebben.
De onderstaande foto’s geven een mooie sfeerimpressie.
Klik op de koffie voor meer informatie.